Wysocy Kongresmeni!
Umiłowany Synu mój!
Przyjacielu Carlosie!
Najmilsi poddani!

Nasz kraj – Najjaśniejsze i Najpiękniejsze Królestwo Skarlandu jest krajem niezwykłym i niepowtarzalnym. Miał ogromne szanse rozwinąć się, stworzyć niezwykły klimat, którego nie da się zapomnieć, od którego nie da się uciec i w którym tak bardzo chce się pozostać aż po kres swojego v-życia. Głęboko wierzył w to mój najdroższy ojciec, wspaniały dyplomata i wielki patriota jakich w tym kraju jest jak na lekarstwo. Wierzył w to do końca swoich chwil. Świeć Panie nad Jego Duszą!
Nasza Ojczyzna miała ogromne perspektywy. Należy jednak zadać sobie pytanie: Czy nadal je ma? Boję się odpowiedzieć sobie na to pytanie. Boję się, bo jestem niemalże pewien że odpowiedź mogła by być negatywna. Moi Drodzy! Powoli zatraciliśmy sens i idee mikronacji, która miała okazać się lepszym, przyjaźniejszym światem i zarazem krajem od tego, w którym jest nam dane żyć od narodzin aż do realnej śmierci. Z przykrością muszę stwierdzić, że każdy z nas w mniejszym, bądź większym stopniu przechodząc w wirtualny wymiar zabrał ze sobą swój głęboko zakorzeniony w każdym z nas, ludzki egoizm. Jeszcze raz podkreślam: każdy z nas! Nawet ja nie jestem tu bez winy. Nie zawsze, przytłoczony ciężarem codziennego życia realnego, miałem czas by poświęcić go naszemu krajowi. Nie zawsze zachowywałem stosowny obiektywizm i bezstronność. Nie zawsze moje działania były prowadzone pro publico bono. Przyznaję się do tego szerze i z skruchą. Za wszystko, wszystkich przepraszam.
Nasze samolubstwo i zapatrzenie w własne ego doprowadziło że Ojczyzna stała się tylko miejscem, w którym prowadzimy własne interesy, własną politykę. Miejscem, w którym możemy te własne ego przedstawić – wyłożyć na kram i targować się o jego wartość. Miejscem, które straciło już swój klimat oraz do którego nie żywimy żadnego przywiązania i sentymentu. Stało się pustą, niewiele znaczącą przestrzenią.
Przesłanie to kieruję nie tylko do Skarlandzyków, ale do wszystkich mieszkańców polskiego świata wirtualnego. Obserwuję bowiem, że coraz więcej krajów zmierza w przedstawionym powyżej kierunku.

Pozwólcie, że przedstawię Wielmożnym Państwu wydany dziś dekret:

Jeżeli ktoś chciałby samemu sprawdzić przedstawiane przez El Reino i przez nas fakty zapraszam do Konstytucji oraz do Spisu Firm w Rejestrze Centralnym. Oczywiście nie gwarantujemy że wszechwładny pan premier (który jest administratorem strony) nie sfałszuje powyższych danych zaraz po przeczytaniu tego skromnego artykułu.

OCZY SZEROKO ZAMKNIĘTE ©

bezpłatny dodatek specjalny | wydanie pierwsze

„Historia małego Alberto”

Był ciepły sierpniowy poranek. Nad Tossa de Mar niechętnie wstawało niewyspane słońce. Mały Alberto podniósł się z swego nędznego, zbitego z paru desek posłania. Złożył kawałek lnianej tkaniny, która stanowiła mu pościel i włożył ją do ogromnego hebanowego kufra.  Był to prawdopodobnie najdroższy mebel w całym domu. Alberto dostał go na swoje dziesiąte urodziny od wuja Mauriciego, żeglującego między największymi portami całego mikroświata. Chłopiec zwykle co rano jadł coś co zostawiła mu Mamma przed wyjściem w pole i szedł przemyć oczy w pobliskim stawie. Ten świt wyglądał jednak inaczej niż wszystkie. Dzieciak włożył na siebie swoje skromne ubranie i wybiegł z domu pędząc w nieznanym sobie kierunku. Nie wiedział po co, nie miał pojęcia gdzie, ale podświadomie czuł, że gdzieś ktoś na nie niego czeka. Nie domyślał się kto. Zresztą, nie miał nawet możliwości zastanowić się nad tym, gdyż czuł się jakby ktoś wyłączył jego świadomość i sparaliżował jego myśli. Biegł, z nie wytłumaczalną próżnią w głowie. Biegł, tam gdzie poniosły go nogi. Mijał kolejne drewniane, oraz te wyciosane w kamieniu pomniki „wspaniałego” władcy, nie zwracał na nie uwagi, tak jak na ulicznych handlarzy złotem i wonnościami, na przechodniów robiących zakupy na targu, na swych kolegów podrzucających dla zabawy kulki z materiału, aż do złudzenia przypominającego kość słoniową importowaną do Skarlandu z Zjednoczonego Królestwa Samundy. W końcu dotarł do skraju gęstego grabowego lasu. Tu obudził się niejako, doszedł do siebie. Rozejrzał się. Wokół nie było żywej duszy. Przed nim znajdowała się ściana drzew, ciągnąca się od krańców horyzontu z lewej jego strony, aż do krańców z prawej. Za nim zaś znajdowały się rozległe, jałowe ziemie na których niegdyś zapewne uprawiano jakieś zboże. Nagle gdzieś w oddali wśród drzew dostrzegł, oślepiająco jasny, świetlisty punkt. Po plecach przeszedł mu dreszcz. W głębi serca czuł że musi podejść, czuł że nie odejdzie puki nie dowie się co daje tak wspaniały blask, lecz rozum wspierany panicznym strachem kazał mu zawrócić jak najszybciej i skryć się przed przerażającym i nieznanym mu do tej pory zjawiskiem. Stał tak walcząc sam ze sobą, tocząc wojnę domową między sercem a rozumem. Stał tak, aż zaszło słońce. Mimo to światło w lesie nie zgasło, wręcz przeciwnie wydało się jeszcze jaśniejsze. Alberto nie wytrzymując napięcia jakie spowodował w nim toczący się wewnętrzny spór, krzykną przeraźliwie, tak że echo nie było w stanie tego powtórzyć, więc zamieniło się tylko w głośny szum. Krzyknął, po czym…

informacja dla prasy:
Jeżeli są państwo zainteresowani stenogramami z owego spotkania, prosimy o kontakt z JKM Pedrem I
- gg: 15714150

link do królewskiego oświadczenia

Redakcja

Obecnie król, cały i zdrowy przebywa w swoim pałacu wczasowym w południowym Móstoles, który jest pilnie strzeżony przez Wojska Królestwa Skarlandu. W trosce o swe bezpieczeństwo, oraz bezpieczeństwo kraju, król postanowił że powoła regenta. Na to stanowisko desygnował swojego bliskiego współpracownika – komandora Carlosa de Sactio.

W Królestwie Skarlandu obecnie trwa przejściowy problem z komunikacji na linii Król – JKW Norbert I. Jednakże wraz z powrotem Jego Królewskiej Mości do pełnej aktywności problem ten zostanie całkowicie rozwiązany.
Chciałbym także przy tym uciąć wszelkie plotki rozsiewane przez gazetę „El Reino”.
Takie rozgłaszanie nieprawdziwych informacji nie służy interesom Królestwa Skarlandu.
Jeszcze raz pragnę podkreślić iż sytuacja w moim kraju jest dobra.
Jeżeli ktoś ma jakieś pytanie związane z Królestwem Skarlandu proszę pytać na kancelariakoronna@interia.pl
Dziękuje wszystkim za uwagę.

/-/ komandor Carlos de Sactio
Prezes Kancelarii Koronnej
Minister Obrony

- Witam Pana.

Panie Premierze co można zrobić w ciągu 15 dni ?

W ciągu tych dwóch tygodni mogę zrobić dużo i jeszcze więcej. Chcę zrealizować kilka moich pomysłów. Fakt tylko kilka, lecz mam zbyt mało czasu aby zrealizować ich więcej. Nie będę się tu o nich rozpisywał. Wszystko nadejdzie w swoim czasie.

Stronnictwo Królewskie nie raz było u władzy. Czy Pańska partia może jeszcze coś dać obywatelom nowego ?

Mam tego świadomość że Stronnictwo Królewskie było wiele razy u władzy w Skarlandzie. Wiem też że ma ono swoich zagorzałych zwolenników jak i przeciwników. Co może dać ? Może dać wiele. Przede wszystkim wcześniej SK miało innego Szefa, teraz jestem ja z liczbą planów rozwoju Skarlandu jaką nie miał mój poprzednik. Może dać wiele rzeczy nowych których nie ma ani w naszym Królestwie ani w pozostałych v-państwach. Zrobiłem małe rozeznanie w innych mikronacjach i stwierdziłem że to co mówię w poprzednim zdaniu to absolutna prawda

Czemu warto głosować na Pana ?

Głosować można na mnie z wielu powodów. Przede wszystkim jestem osobom, która jak postawi coś sobie na celu to musi to zrobić. Mam wiele pomysłów które chcę wprowadzić i dzięki czemu Skarland może się stać „najlepszym v-państwem”. Nie będę się o nich tu rozpisywał bo z każdą minutą pomysł ten w mojej głowie jest coraz bardziej doskonały. Jeśli tego chcecie to zagłosujcie na mnie. Jeśli zaś nie zagłosujecie wiedzcie jak dużo tracicie.

Czy rozważa Pan możliwość nawiązania koalicji ze Partią Demokratyczną w przyszłym parlamencie ?

Nie myślałem o koalicji z PD i raczej wykluczam taką możliwość.

Czy także Pan Premier jest za ograniczeniem władzy królewskiej w Skarlandzie ?

Jeśli chodzi o ograniczenie władzy królewskiej to nie mam zdania. Tępię opinię innych którzy twierdzą że Król ma być tylko „maskotką kraju” do uroczystych przemówień i reprezentowania państwa. Przede wszystkim Król jako głowa państwa powinien dawać innych obywatelom przykład i wywołać u nich chęć przysłużenia się krajowi. Król też powinien kontrolować swój kraj i nie doprowadzić do tego aby obywatele go potępiali. Ale jeśli pewne grono osób potępia Króla to za równo jedna jak i druga strona powinny przemyśleć czemu.

Czy 1000 dni Skarlandu będzie ciekawym wydarzeniem na które warto przybyć ?

Będzie wydarzeniem niezwykłym na skalę całego mikroświata. Planujemy wielką imprezę, która wypromuje nas jako kraj który jest niezwykle rozwinięty, jak i kraj który umie się bawić. Mam nadzieje że dzięki temu ściągniemy rzeszę obywateli do Skarlandu i pomożemy go rozwinąć.

- Dziękuje za możliwość przeprowadzenia wywiadu Panie Premierze.

- To dla mnie sama przyjemność.